AKTYWNA POLITYKA ZATRUDNIENIA

W sytuacji, jaka istniała w Szwecji w drugiej połowie lat pięć­dziesiątych i w latach sześćdziesiątych, stosowanie „aktywnej po­lityki. zatrudnienia” miało racjonalne podstawy. Szybko rozwijający się przemysł maszynowy cierpiał na brak rąk do pracy, a był na tyle wydajny, że podatek od funduszu płac nie miał większego wpływu na jego rentowność. Tenże podatek skłaniał jednak branże mniej efektywne — górnictwo, rolnictwo, przemysł lekki — do racjonalizacji zatrudnienia. Bodźce i udogodnienia dla robotników zmieniających miejsca pracy sprzyjały przemieszczaniu siły robo­czej do gałęzi wysoko wydajnych, gwarantujących przyspieszenie wzrostu dochodu narodowego i wyższy poziom płac. Ze względu bowiem na „solidarną politykę płac”, prowadzoną przez związki zawodowe, międzybranżowe różnice płac nie były dostatecznym bodźcem do zmiany struktury zatrudnienia.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.