Kategoria: Polityka i zarządzanie gospodarką

WEDŁUG SONDAŻY OPINII

Według sondaży opinii publicznej idea „funduszów pracow­niczych” nie uzyskała szerokiej aprobaty społecznej. To ona w dużej mierze przyczyniła się do utraty przez socjaldemokrację steru rzą­dów w 1976 r. Latem 1982 r., przed kolejnymi wyborami do parla­mentu, za jej realizacją opowiadało się tylko 15 proc. ogółu wybor­ców, podczas gdy 50 proc. było przeciw. Opinia taka nie przeszkodzi­ła soc jaldemokracji w ponownym objęciu władzy tylko dlatego, że jej przywódcy wielokrotnie składali solenne deklaracje, iż będą respek­tować zasady demokratyczne przy poszukiwaniu dróg prowadzą­cych do nowego podziału własności środków produkcji i dążyć w tej kwestii do kompromisu opartego na szerokim porozumieniu. W ogólnym obrazie ruchu związkowego w Szwecji na plan pierw­szy wysuwa się kilka zasadniczych cech.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.

NOWY KAPITAŁ

Anta­goniści tej idei twierdzą z kolei, że „fundusze” nie spowodują powstania nowego kapitału, gdyż lwia część środków inwestycyj­nych będzie z tego tytułu przejmowana od przedsiębiorstw, że sy­stem ten nie zwiększy wpływu rzesz pracowniczych na gospodarkę, lecz ograniczy go do wąskiej grupy polityków i działaczy związko­wych, a środki emerytalne można powiększyć bez pośrednictwa „funduszów pracowniczych”. W opinii SAF i partii burżuazyjnych cała ta idea jest tylko próbą umocnienia władzy związków zawodo­wych i prowadzi do „scentralizowanego, kolektywistycznego spo­łeczeństwa”. Partie burżuazyjne zapowiedziały już, że zlikwidują „fundusze” natychmiast po dojściu do władzy. Nie udało się im uczynić z tej sprawy decydującego tematu kampanii wyborczej w 1985 r.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.

ZMNIEJSZENIE KWOT

Zmniejszają się kwoty mające wpływać na ten cel, system obejmuje coraz mniejszą liczbę firm, słabnie w nim rola organizacji związko­wych, a umacnia się pozycja specjalistów, powiązanych z admini­stracją państwową.Mimo to nie słabnie stanowczy sprzeciw biznesu i partii burżu- azyjnych wobec tej idei. Propaganda rządowa i socjaldemokratycz­na broni jej i dowodzi bezpodstawności obaw, jakie żywią jej prze­ciwnicy, argumentuje, że „fundusze pracownicze” nie oznaczają prze­jęcia kontroli nad przedsiębiorstwami, lecz mają spowodować de­mokratyzację życia gospodarczego, dostarczyć kapitału na nowe inwestycje, powiększyć środki przeznaczane na emerytury.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.

ZARZĄD KAŻDEGO Z FUNDUSZÓW

Jednak z,arząd żadnego z „funduszów” nie ma prawa zakupić tyle akcji jednej spółki, by dawało to mu więcej niż 8 proc. głosów na zebraniu udzia­łowców. Zatem nawet gdyby z wszystkich „funduszów regionalnych” inwestowano w jedną firmę, nie zdobyto by w niej większości akcji i głosów. Dochody uzyskiwane przez „fundusze” z dywidend mają być przeznaczane na cele emerytalne.Zarząd każdego z „funduszów” składa się z 9 członków miano­wanych przez rząd. Co najmniej pięciu z nich ma reprezentować interesy pracowników. Z reguły są to aktywiści organizacji związ­kowych. Akcjami spółek dysponuje w połowie zarząd „funduszu” i w połowie pracownicy firmy.Dysponując w 1990 r. 14 miliardami koron (wg cen z 1933 r.) „fundusze” przejmą na własność około 5—6 proc. ogółu akc.i no­towanych na sztokholmskiej giełdzie.Porównanie kolejnych wariantów „funduszów pracowniczych” wskazuje na stopniowe łagodzenie ich antyk ap i ta 1 ist yc zn e j funkcji.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.

OSTATECZNE GŁOSY

Ostatecznie 20 grudnia 1983 r. głosami socjaldemokratów par­lament przyjął ustawę o podatku na cele podziału zysków oraz zmiany w regulaminie Państwowego Funduszu Emerytalnego .Na mocy tych ustaw w ciągu 1984 r. podjęło działalność pięć odrębnych regionalnych „pracowniczych funduszów inwestycyjnych”. Co roku — do 1990 włącznie — wpływać do nich będą łącznie 2 mld koron (według wartości korony z 1983 r.), pochodzące z podatku od zysku i zwiększonego o 0,2 proc. podatku od funduszu płac. 20-pro- centowemu opodatkowaniu podlegają dochody spółek akcyjnych, spółdzielni, banków oszczędnościowych, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych, jeśli osiągają one — po opłaceniu podatku państwo­wego i municypalnego oraz przy uwzględnieniu stopy inflacji — zysk większy od 500 tys. koron lub 6 proc. funduszu płac. Środki „pracowniczych funduszów inwestycyjnych” mają być wykorzysty­wane na zakup akcji przedsiębiorstw szwedzkich.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.