DODATKOWE EMERYTURY

Tak było między innymi w sprawach tzw. emerytur dodatkowych (1951—1959), aktywnej polityki zatrudnienia (1951—1965), aktywnej polityki lokalizacyjnej (1961—1964) i demokracji w przemyśle (1971—1975).Drugim wspólnym programem LO i SAP, odnoszącym się do przebudowy struktur kapitalistycznych, był program „demokracji ekonomicznej”, przyjęty w 1978 r. Jeszcze w 1971 r. Kongres LO zalecił zbadanie szczegółowych rozwiązań, mogących doprowadzić do „równego wpływu pracy i kapitału na przedsiębiorstwo” . Zo­stały one przedstawione w 1975 r. w tzw. raporcie Meidnera. Uchwała Kongresu LO z 1976 r. zawierała postulat utworzenia z części zysków większych przedsiębiorstw tzw. funduszów pra­cowniczych zarządzanych przez związki zawodowe.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.