OPRÓCZ PEŁNEGO ZATRUDNIENIA

Oprócz pełnego zatrudnienia postulował on wysokie płace, umiarkowane zyski i rozwiązanie problemu inflacji. W drugiej połowie lat pięćdziesią­tych ta koncepcja została włączona do strategii gospodarczej rzą­du  i wywarła znaczny wpływ na państwową politykę zatrudnie­nia, politykę regionalną i inwestycyjną. Z modelem Rehna zgodny okazał się też kierunek’ związkowej polityki płac. W 1957 r. został wprowadzony nowy podatek od funduszu płac, który w myśl zale­ceń Rehna miał na celu generalne hamowanie wzrostu zatrud­nienia. Podobną rolę już wcześniej odgrywał wzrost stopy opro­centowania kredytów. Regionalnemu i technologicznemu bezro­bociu chciano przeciwdziałać przez finansowany z budżetu pań­stwa system bodźców, sprzyjający zmianie kwalifikacji i migra­cjom do regionów uprzemysłowionych, odpowiednio do potrzeb zgłaszanych przez rozwojowe branże przemysłu.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.