TEORETYCZNE ANALIZY

W konsekwencji przyjęto, że wzrost płac nie może osłabiać konkurencyjności, a zarazem nie mo­że być niższy od tempa wzrostu wydajności pracy w przemysłach pracujących na potrzeby rynku światowego.Tym samym związki zawodowe wyraziły zgodę na wzrost cen w tzw. sektorach chronionych, zaspokajających potrzeby wewnę­trzne, i na wzrost podatków w części przeznaczonej na płace pra­cowników sektora publicznego. TCO i LO stale deklarowały go­towość ponoszenia takiej ofiary za powodzenie „solidarnej polityki płac”. Te teoretyczne analizy nie wytrzymały konfrontacji z rzeczywi­stością recesji. Od połowy lat siedemdziesiątych wydajność pracy w przemyśle dyktuje polityka ekonomiczna państwa, a nie nieza­leżne czynniki rynkowe i technologiczne. Bodźce państwowe skła­niały przemysł do utrzymywania stanu zatrudnienia.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.