WIĘKSZOŚĆ W PARLAMENCIE

Ponieważ w latach 1976—1982 większość w parlamencie miały partie burżuazyjne, postęp prac w kierunku oczekiwanym przez socjaldemokratyczną opozycję i związki zawodowe uległ zahamowa­niu. Kontrprojekt SAF zmierzał do zastąpienia „funduszów pracow­niczych” akcjami pracowniczymi. Wypłacano by nimi 1 proc. wiel­kości funduszu płac. Akcje miały przynosić posiadaczom normalne dywidendy, ale nie mogły być sprzedane w ciągu 5—-10 lat. Kapita­łem tym zarządzałoby zgromadzenie, akcjonariuszy spółki.Proponowana przez pracodawców prywatnych zmiana sposobu finansowania kapitału należącego do robotników (kapitał miałby powstawać nie z zysków, lecz z płac) była reakcją na ogólniejsze procesy zachodzące w szwedzkiej gospodarce. Kryzys lat 1977—1978 unaocznił niedostateczną podaż kapitału w Szwecji. Ideą praco­dawców było więc akumulowanie kapitału kosztem konsumpcji pracowników.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych informacji dotyczących urbanistyki, prawa i polityki. Zapraszam do czytania i komentowania na fb moich wpisów.